หอพักมหาลัยหลอน

เรื่อง หอพักมหาลัยหลอน สวัสดีนี่คือสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อฉันเรียนที่มหาวิทยาลัยในภาคใต้ ที่จริงแล้วการเผชิญหน้ากับความลึกลับของมหาวิทยาลัยเป็นเวลา 4 ปีของฉันค่อนข้างมาก ส่วนใหญ่จะพบเพียงแค่เสียงและกลิ่นธรรมดา แต่เรื่องราวที่จะบอก มาพร้อมกับเสียงกลิ่นและภาพ

ย้อนกลับไปเมื่อปี 2012 เหตุการณ์ที่น่าตกใจที่เกิดขึ้นคือมีระเบิด ภายในห้างสรรพสินค้าชื่อดังที่มีผู้บาดเจ็บและเสียชีวิตหลายคนรวมกัน หลังจากสองสามวันของความสงบฉันและเพื่อนฉันขับรถไปตลาดใกล้เคียง ในการซื้อของที่ระลึกเพื่อนำกลับบ้านขณะขับรถผ่านหน้าห้างสรรพสินค้าแห่งนี้ จากนั้นก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้นเหตุการณ์ปกติหลังจากกลับมาที่หอพัก ด้วยการถูกแดดเผาเพื่อนของฉันและฉันนอนหลับ

ในเวลานั้นประมาณครึ่งโมงครึ่ง ต้องการที่จะตื่น แต่ไม่สามารถตื่นขึ้นมาได้ในขณะที่มองตาเขาเห็นเพื่อนของเขานั่งอยู่ที่โต๊ะอ่านหนังสือ แต่เราตื่นไม่ได้ฉันไม่สามารถขยับฉันขยับไม่ได้ฉันไม่สามารถอ้าปากฉันทำไม่ได้ อาการนี้แน่นอน

แต่จุดสูงสุดก็แย่มากยืนที่ปลายเตียงแล้วเลื่อนไปนั่งบนหน้าอกและพูด “ดูฉันสิมองฉันฉันร้อนแรงฉันถูกทรมานช่วยด้วย” หลังจากนั้นพยายามคิดถึงผู้ปกครองเพื่อช่วยในการสวดอ้อนวอน จนกว่าจะคลาย วิ่งไปดูเพื่อนและชวนพวกเขาลงไป กล่าวว่าเขาขาดไม่ได้เพื่อนรีบลงมาพูดก่อนว่า แต่ฉันก็หลุดออกไปก่อน

หอพักมหาลัยหลอน

หอพักมหาลัยหลอน

Hello, this is what happened to me when I was studying at a university in the South. In truth, my 4 year confrontation with the mystery of the university was quite a lot. Most will find just the sound and normal smell. But the story that will be told Comes with sounds, smells and images.

Back in 2012, the shocking incident that occurred was a bomb. Within the famous department store, where many injured and dead were combined. After a couple of days of peace, I and my friends drove to a nearby market. To buy souvenirs to take home while driving through the front of this mall. After that, nothing happened normal after returning to the dormitory. By sunburning my friends and I sleeping.

At that time, about half past half. Want to wake up But could not wake up while looking at his eyes, saw his friends sitting at the desk reading But we can’t wake up, I can’t move, I can’t move, I can’t open my mouth, I can’t This symptom is definite.

But the peak is terrible. Stand at the end of the bed and slide over to sit on the chest and speak. “Look at me. Look at me. I’m hot. I’m tortured. Help me.” After that, try to think of elders to help with prayer until I run away, look at my friends and invite them down. Said that he could not live without friends, hurry down and say first But I fell out first.

สามารถติดตามเรื่องราวเพิ่มเติม ได้ที่นี่

ขอบคุณแหล่งที่มาและสาระจาก : Google

ใส่ความเห็น